inspirowane Dekalogiem II i Dekalogiem VIII Krzysztofa Kieślowskiego/Krzysztofa Piesiewicza

tekst: Zuzanna Bojda, Maciej Podstawny

reżyseria: Maciej Podstawny

scenografia i kostiumy: Kaja Migdałek

muzyka, opracowanie muzyczne i songi: Anna Stela

ruch: Baśka Gwóźdź

wideo: Tomek Ziółkowski i Jerzy Koenigshaus

światło: Tomasz Ziółkowski

dramaturgia: Łukasz Zaleski

Obsada:

Sara Celler-Jezierska,

Karolina Krawiec,

Rozalia Mierzicka,

Mirosława Żak / Ewelina Żak [g],

Piotr Mokrzycki,

Dariusz Skowroński,

Ryszard Węgrzyn

 

o spektaklu:

W oparciu o „Dekalog” Kieślowskiego/Piesiewicza, Maciej Podstawny pyta, co nakręca polskie plemię w XXI wieku. Dekalog? Które przykazanie jest najbardziej sexy i czy antysemityzm może być słodki? „Kino moralnego niepokoju” zostaje wskrzeszone przy wtórze plemiennych piosenek i towarzyszy mu pytanie: jaki jest twój ulubiony temat zastępczy? Co wolisz: aborcję czy Żydów?

W ostatnim bloku z wielkiej płyty na świecie, położonym gdzieś na pustkowiach Laponii, odziani w skóry renów, zapomniani przez Ojczyznę Polacy, odprawiają dziady po wielkim premierze Mazowieckim, a Hanna Krall w obcisłej sukience opowiada, jak było naprawdę…

Co wiąże ze sobą ludzi, w wielkim plemieniu „Polska”?

 

SYLABUS „OPOWIEŚCI PLEMIENNYCH”