JAMES BOND w Teatrze

W najbliższy weekend, od soboty do poniedziałku, w Teatrze "rządzi" JAMES BOND.

„James Bond: – świnie nie widzą gwiazd“ to przedstawienie powstałe w cyklu znamy znamy do kwadratu. Spektakl w reżyserii Wiktora Rubina jest próbą refleksji nad mitem niezwyciężonego bohatera – Agenta 007. Przedstawienie stara się podważyć świat widziany z męskiego punktu widzenia, polemizuje ze stereotypem wojny dobrego świata Zachodu ze złym światem Islamu oraz stawia pod znakiem zapytania nieomylność i nadludzkość popkulturowego bohatera. Przedstawienie jest również próbą budowania nowego języka wypowiedzi teatralnej i tworzenia poprzez spektakl płaszczyzny do refleksji – często trudnej, ale niezbędnej do myślenia o naszej rzeczywistości.
Spektakl przeznaczony jest dla widzów powyżej 16 roku życia.

Tekst i dramaturgia – Jolanta Janiczak

Reżyseria – Wiktor Rubin

28 stycznia 2012, sobota – godz. 19.00, Duża Scena
29 stycznia 2012, niedziela – godz.18.00 Duża Scena
30 stycznia 2012, poniedziałek – godz. 19.00 Duża Scena

NOWOROCZNE SPOTKANIE WAŁBRZYSZAN

tak było…. pozostała pamiątkowa fotografia

[ zobacz więcej... ]

Gratulacje dla laureata Paszportu Polityki!

Miło nam zakomunikować, że Krzysztof Garbaczewski został laureatem Paszportu Polityki w kategorii Teatr. Gratulujemy tym bardziej, że jest to reżyser związany z naszym Teatrem. W Wałbrzychu Krzysztof Garbaczewski reżyserował spektakle "Opętani" i "Gwiazda Śmierci", ten ostatni spektakl nadal pozostaje w repertuarze Teatru. Przypominamy, że wśród osób nominowanych do Paszportu Polityki znalazł się również Sebastian Majewski i Paweł Passini.

Teatralna Bezsenność w fotografii

WSPOMNIENIA WIECZORU SYLWESTROWEGO W TEATRZE

[ zobacz więcej... ]

A, nie z Zielonego Wzgórza oraz W Pustyni i w puszczy wśród najlepszych spektakli

Witold Mrozek (Krytyka Polityczna, e-teatr) podsumowuje 2011 rok w polskim teatrze.

Gratulacje dla nagrodzonych!

Miło nam poinformować, że na IV Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym BOSKA KOMEDIA w Krakowie nasza aktorka Agnieszka Kwietniewska otrzymała nagrodę za najlepszą rolę kobiecą w przedstawieniu "Joanna Szalona; Królowa" w reżyserii Wiktora Rubina z Teatru im. Żeromskiego w Kielcach.

Dodatkowo miło nam również złożyć gratulacje innym nagrodzonym na tym festiwalu twórcom, którzy związani są również z naszym Teatrem – Monice Strzępce, Pawłowi Demirskiemu, Janowi Klacie, Jolancie Janiczak oraz kolegom z zespołu aktorskiego Teatru Polskiego we Wrocławiu.

Reakcje rosyjskich mediów po spektaklu „Niech żyje wojna!!!”

http://www.izvestia.ru/news/507678

http://www.afisha.ru/performance/86922/ (№310 c 28 ноября по 11 декабря 2011 года)

http://www.vashdosug.ru/theatre/performance/485603/ (№46/757 ноябрь 2011)

http://users.livejournal.com/_arlekin_/2153500.html

http://ria.ru/theatre/20111202/504771370.html

http://www.mn.ru/oped/20111205/308067362.html

http://www.newtimes.ru/articles/detail/47477

http://www.caoinform.ru/info/detail/shire_okrug

http://www.caoinform.ru/info/detail/shire_okrug/vechernij_efir_programmy_shire_okrug_za_5_dekabrya/

Piszą o nas w K MAG

W grudniowo-styczniowym numerze 36-37 K MAG styl kultura sztuka w artykule "Podsumowanie roku Polska 2011" prezentacja Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu w Warszawie podczas Festiwalu 30. Warszawskie Spotkania Teatralne znalazła się na liście najważniejszych teatralnych wydarzeń w Polsce.

Krakowska premiera ALEKSANDRY relacja z festiwalu Boska Komedia

Podczas pierwszych spektakli rozpoczętej wczoraj 4. edycji Festiwalu Boska Komedia, Scena Kameralna Starego Teatru oraz Łaźnia Nowa były wypełnione do ostatniego miejsca. Wszyscy czekali na moment, gdy po raz pierwszy w tej edycji kurtyna pójdzie w górę.

W pierwszym dniu festiwalu publiczność i krytycy zobaczyli dwa prapremierowe spektakle z cyklu Pomników Polskich. Pierwszym, granym na Scenie Kameralnej Starego Teatru, była Aleksandra. Rzecz o Piłsudskim w reżyserii Marcina Libera, koprodukcja z Teatrem Dramatycznym im. Szaniawskiego w Wałbrzychu. Nim zgasły światła, już można było obserwować przestrzeń gry. Nad sceną podwieszona Kasztanka Marszałka Piłsudskiego, w basenie nenufary, które tylko czekają na Toliboskiego. Secesyjnego anturażu dopełniał jeszcze stojący w tle fortepian oraz bordowa, aksamitna kanapa. Wyciemnienie i na scenę wkroczył chór mężczyzn. Niby we frakach, ale zapomnieli ściągnąć gumiaków. Do tego postać Aleksandry, a właściwie Aleksandra w trzech aktorskich osobach. Niby w pięknych wieczorowych sukniach, ale na bosaka.

Teatralna opowieść autorstwa Sylwii Chutnik koncentruje się na drugiej żonie marszałka Józefa Piłsudskiego. Z jednej strony pokazując ją jako żonę najważniejszego w kraju polityka, który kochał i nie kochał, zdradzał i wracał. Z drugiej strony – jako kobietę o burzliwej przeszłości, także rewolucyjno-walczącej. Zaangażowana politycznie Aleksandra znana była ze swoich feministycznych, radykalnych poglądów i zdecydowanych działań. Tym ponoć zdobyła serce Marszałka. Jednak mimowolnie została wpisana w mit Matki Polki, gdyż od chwili narodzin córek, była rozdarta pomiędzy przykładnym prowadzeniem domu, a aktywnym zaangażowaniem w życie polityczne kraju. Zwłaszcza, że Aleksandra może być też opowieścią o miejscu kobiet przy mężczyznach, którzy zrywają nenufary i kochają jak szaleni, by za chwilę z szablą w dłoni wyruszyć na wojnę.

Współproducentem spektaklu jest Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie.

Pocztówka z Moskwy.

Pocztówka z Moskwy.
Jak każda pocztówka i ta ma dwie strony.
Na pierwszej stronie – miasto. Oczywisty Kreml i Plac Czerwony, na którym dominuje mediolański w formie i przepychu Główny Powszechny Dom Towarowy, niegdyś Państwowy Powszechny Dom Towarowy w skrócie, zawsze, GUM [Gławnyj / Gosudarstwiennyj Uniwiersalnyj Magazin]. A dalej nabrzeża rzeki i reprezentacyjne socrealistyczne szerokie prospekty, mocarstwowa, komunistyczno-imperialna architektura Nowego Arbatu, kiedyś Prospektu Kalinina. Obok siebie Breżniew i Dostojewski, i Bułhakow i Patriarsze Pruda. Setki tablic na budynkach przypominające kosmonautów, generałów, bohaterów Związku Radzieckiego, i akademików, pisarzy i kompozytorów. Wszystkie zapisane cyrylicą, więc wymagają dłuższego skupienia na składaniu liter albo na zawsze pozostają tajemnicze – nieodczytane. Jak setki tysięcy ludzi na długich ruchomych schodach metra i na stacjach. Na czystych i zadbanych stacjach, bez żadnego grafiti i napisu HWDP, które swym nienaruszonym wyglądem przypominają znaczenie słowa porządek.
Trzy godziny różnicy i hotelowe śniadanie w wieczornej aurze. A za oknem pierwszy śnieg. I pierwsze tej zimy nowe futra oligarchów.
Na drugiej stronie pocztówki wypisane życzenia: gorące życzenia od polskiego teatru. Życzenia wysłane z sali teatralnej Centrum Meyerholda na 6. pietrze budynku, który należy do Gazpromu, przez Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu i zespół spektaklu „Niech żyje wojna!!!“ Pawła Demirskiego w reżyserii Moniki Strzępki.
Rosjanie przyjęli nasze przedstawienie spokojnie widząc w nim próbę rozmontowania polskich mitów historycznych. Ale czy zobaczyli, że rozmontowujemy również ich mity bohaterskiej Wojny Ojczyźnianej? Niektórzy widzowie na pewno zauważyli i dali temu wyraz dość wyraźnie, ale za kulisami, mowiąc że taki gest nie jest możliwy w Rosji ani dziś ani przez następnych kilka lat. Bo nikt nie pozwoli, żeby artyści zajmowali się przekraczaniem form i przekraczaniem poglądów jakichkolwiek, a historycznych wykładni szczególnie. Bo przecież aktorzy nie są saperami. Szczególnie w Rosji. Bo nawet w teatrze, któremu patronuje reformator Wachtangow aktorzy czekają na brawa za swoje wyjścia i zejścia, na kwiaty od widzów i na owacje na stojąco jako wyraz zachwytu nad ładnie skomponowanymi scenami spektakli o uniwersalnych prawdach, o miłości, o dobru i o pięknie.
A wszelkie awanagardy działają na poziomie potrójnego offu jako wentyle bezpieczeństwa – czyli zgodnie z zasadą: dopuszczamy i kontrolujemy.
Gdyby była trzecie strona tej pocztówki osobiście napisałbym na niej: Przyjaciele – Moskale, życzę wam nowego Stanisławskiego. Da zdrawstwujet Wajna!!!

seb majewski
zima 2011

Piszą o nas w FINLANDII

W numerze 7/2011  czasopisma TEATTERI wydawanego w Finlandii ukazał się artykuł na temat polskiego teatru, w którym duży fragment poświęcony jest wałbrzyskiemu teatrowi.

BYŁ SOBIE ANDRZEJ doceniony podczas VI festiwalu R@PORT w Gdyni

Spektakl „Był sobie Andrzej Andrzej Andrzej i Andrzej” Pawła Demirskiego w reżyserii Moniki Strzępki został doceniony przez jury VI R@PORTU (…) za podjęcie coraz bardziej aktualnego tematu odpowiedzialności elit za kształt życia społecznego i kulturalnego w Polsce…
Gratulujemy!

[zobacz cały werdykt http://www.teatrgombrowicza.art.pl/?action=news&nid=238]

Fotorelacja z IX FANABERII TEATRALNYCH

[ zobacz więcej... ]

Fanaberia Publiczności

FANABERIĘ PUBLICZNOŚCI podczas IX FANABERII TEATRALNYCH otrzymał spektakl A JA, HANNA Teatru im. Jana Kochanowskiego z Opola.

Serdecznie gratulujemy!
[zobacz protokół]