guldapoleca Przemek Gulda

Mocny, poruszający, pełen znakomitego aktorstwa, spektakl o nierozliczonych rachunkach za wojenne zbrodnie, o możności przebaczenia i o (nie)spokojnym sumieniu. Punktem wyjścia jest, przemilczana przez dekady, opowieść o domach publicznych w obozach koncentracyjnych. Gęsty od znaczeń i odniesień tekst przynosi kilka wybitnych scen: wizytę żydowskiego geja w pufie czy monolog o szydełkowaniu. Dobrze sprawdza się prosta scenografia, oparta na słynnym hansenowskim projekcie muzeum Auschwitz.