Z przyjemnością zawiadamiamy, że obecne w Teatrze Dramatycznym od zawsze Cienie Teatru nie tylko stanowią grupę niemalże formalną, ale trwają na posterunku mimo, iż nastąpiła nieuchronna w przyrodzie zmiana pokoleń. Admirująca wałbrzyską Melpomenę grupa "seniorów" definitywnie udała się na duchowo-edukacyjną emigrację rozsądnie przedkładając ponad obecność w Teatrze zdobywanie wykształcenia. To ostatnie zaś zdobywają "w świecie" i jedynie z rzadka pojawiają się w Teatrze Dramatycznym, by stoczyć homerycki bój o wartość jakiegoś spektaklu lub dramatu. 

W wyniku emigracji seniorów adepci cieniobycia niepostrzeżenie uzyskali status Cieni terminowanych sezonowo, co przyniosło konsekwencje następujące:

po pierwsze: oficjalna lista Cieni Teatru uległa poprawkom i lekkim modyfikacjom;

po drugie: nadal niezmiennie obowiązuje Regulamin Cieni Teatru, który głosi co następuje (i inne rzeczy też!);

po trzecie: w przeszłość odeszły wszelkie rzeczywiste i mityczne podziały, grupa Cieni stanowi monolit;

po czwarte: w sposób płynny i niezauważalny wyłoniła się wśród Cieni grupa "seniorów", którzy dążąc do zdobycia wiedzy porzucili Wałbrzych, ale nie teatr;

po piąte: "seniorzy" wciąż spotykają się w teatrze (teatrach), tylko, że pory i miejsca są niespodziewane i nietypowe;

po szóste: zdobyta szturmem przez młode cieniopokolenie redakcja nieregularnika TEATRALNEGO pozostała w ich rękach, co podobnie jak w poprzednich sezonach nakłada na nie szereg obowiązków, dając przy tym zaledwie kilka korzyści;

wzrosło ogólne przekonanie, że na upływ czasu i odpływ kadr nie ma rady i zintensyfikować należy pracę nad dopływem "nowych twarzy", a nade wszystko rąk i piór;

po ósme: tak naprawdę nic się nie zmieniło, bo cienie były, są i będą, a nawet czasem z cienia wyjdą.

Ponadto zauważyć należy, że z przyczyn od Cieni niezależnych, opiekujący się nimi triumwirat skurczył się do jednej osoby, którą to osobą jest Katarzyna Migdałowska.