Podczas pierwszych spektakli rozpoczętej wczoraj 4. edycji Festiwalu Boska Komedia, Scena Kameralna Starego Teatru oraz Łaźnia Nowa były wypełnione do ostatniego miejsca. Wszyscy czekali na moment, gdy po raz pierwszy w tej edycji kurtyna pójdzie w górę.

W pierwszym dniu festiwalu publiczność i krytycy zobaczyli dwa prapremierowe spektakle z cyklu Pomników Polskich. Pierwszym, granym na Scenie Kameralnej Starego Teatru, była Aleksandra. Rzecz o Piłsudskim w reżyserii Marcina Libera, koprodukcja z Teatrem Dramatycznym im. Szaniawskiego w Wałbrzychu. Nim zgasły światła, już można było obserwować przestrzeń gry. Nad sceną podwieszona Kasztanka Marszałka Piłsudskiego, w basenie nenufary, które tylko czekają na Toliboskiego. Secesyjnego anturażu dopełniał jeszcze stojący w tle fortepian oraz bordowa, aksamitna kanapa. Wyciemnienie i na scenę wkroczył chór mężczyzn. Niby we frakach, ale zapomnieli ściągnąć gumiaków. Do tego postać Aleksandry, a właściwie Aleksandra w trzech aktorskich osobach. Niby w pięknych wieczorowych sukniach, ale na bosaka.

Teatralna opowieść autorstwa Sylwii Chutnik koncentruje się na drugiej żonie marszałka Józefa Piłsudskiego. Z jednej strony pokazując ją jako żonę najważniejszego w kraju polityka, który kochał i nie kochał, zdradzał i wracał. Z drugiej strony – jako kobietę o burzliwej przeszłości, także rewolucyjno-walczącej. Zaangażowana politycznie Aleksandra znana była ze swoich feministycznych, radykalnych poglądów i zdecydowanych działań. Tym ponoć zdobyła serce Marszałka. Jednak mimowolnie została wpisana w mit Matki Polki, gdyż od chwili narodzin córek, była rozdarta pomiędzy przykładnym prowadzeniem domu, a aktywnym zaangażowaniem w życie polityczne kraju. Zwłaszcza, że Aleksandra może być też opowieścią o miejscu kobiet przy mężczyznach, którzy zrywają nenufary i kochają jak szaleni, by za chwilę z szablą w dłoni wyruszyć na wojnę.

Współproducentem spektaklu jest Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie.