Agnieszka Muzyka, godło Muzyka

Spektakl „Czyż nie dobija się koni?" już wielokrotnie gościł na scenie wałbrzyskiego Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego i zawsze przyciągał sporą uwagę młodzieży oraz dorosłych.

Wzbudza on szereg emocji, pozwala na chwilę relaksu i zabawy, ale także zadumy i refleksji nad ludzkim życiem. Dlatego też jest tak chętnie oglądany.

Reżyser Maja Kleczewska w ciekawy sposób zrealizowała główny wątek. Scenografią zajęła się Katarzyna Borkowska, zaś choreografią – Paweł Mikołajczyk. Opracowanie muzyczne odbyło się pod nadzorem Pawła Dampca. Lidia Michałuszek, Beata Rynkiewicz-Zaborowska, Irena Wójcik, Marta Zięba, Łukasz Brzeziński, Sławoj Jędrzejewski, Piotr Kondrat, Dariusz Maj oraz Andrzej Szubki to niezawodna i profesjonalna obsada aktorska, którą tu mogliśmy zobaczyć.

„Czyż nie dobija się koni?" to opowieść o próbie podporządkowania sobie ludzi. Spektakl ukazuje, jak w prosty sposób człowiek poddaje się manipulacji, aby zrealizować swoje marzenia. Ludzie są zaślepieni chęcią osiągnięcia zamierzonych celów, dlatego nie dostrzegają, gdzie kończy się granica zdrowego rozsądku. Byli w stanie porzucić swoje obowiązki i wziąć udział w konkursie. Przyświecała im jedna myśl: wygrać główną nagrodę. Toczyła się między nimi ostra rywalizacja. Każda para pragnęła jak najdłużej tańczyć by zdobyć upragnioną wygraną i nie zaprzepaścić tej jedynej szansy. Z pozoru proste zadanie, okazało się ciężką próbą przezwyciężenia własnych słabości. Bohaterowie spektaklu musieli zastanowić się, co dla nich w życiu jest ważniejsze: wygrana, czy inne wartości. Spektakl uświadamia, iż czasem człowiek musi wyrzec się niektórych przyjemności, by chęć ich zdobycia nie okazała się o wiele trudniejsza, niż skromne i spokojne życie.

Aktorzy (…) z niezwykłym wyczuciem zaprezentowali poszczególne typy bohaterów, ich pragnienia i namiętności. Dzięki temu widz mógł skupić uwagę nie tylko na przebiegu akcji, ale także na wnikliwej analizie charakterów postaci. Mogliśmy zaobserwować ciekawe pokazy taneczne, jednocześnie zgłębiając wiedzę na temat historii życia par biorących udział w konkursie. Scena była bogato przystrojona, zaś oświetlenie zmieniało się w zależności od nastroju panującego na Sali. Muzyka pozwoliła na chwilowe oderwanie się od rzeczywistości, wprowadziła widzów w radosny, aczkolwiek przejmujący nastrój.

Spektakl był bardzo interesujący a aktorzy brawurowo zagrali swoje role. (…) Sądzę, iż to przedstawienie teatralne, uzmysłowiło widzom wiele ważnych prawd życiowych, skłoniło do refleksji nad sensem ludzkiej egzystencji i pytaniem: co powinno być dla człowieka najbardziej istotne w życiu?.(…) Oceniam spektakl bardzo pozytywnie. Myślę, iż dzięki niemu można się wiele nauczyć. Poprzez prostą, lekką i zabawną formę przekazuje głębsze i bardzo ważne treści.